Böyüklər uşaqlıqda onlara verilən oyuncaqları nadir hallarda xatırlayırlar, amma demək olar ki, hər kəsin yaddaşında, valideyninin etdiyi sadə, amma dərin bir anı ömür boyu qalır. Uşaqlıq dövrü, təəssüf ki, ən çox maddi hədiyyələrlə əlaqələndirilir, lakin əslində, həmin dövrün ən dəyərli xatirələri fiziki şeylərdən çox, emosional anlarla bağlıdır. Uşaqlar, o cümlədən böyüklər də, daha çox hiss etdikləri və yaşadıqları anları xatırlayırlar, və bu anlar həyatlarına uzun müddət təsir edir.
Uşaqlar nə hədiyyələri, nə də cəzaları deyil, səmimi anlarını yadda saxlayırlar. Həqiqətən də, valideynlərin, onların həyatında nə qədər çox sadə, amma əhəmiyyətli anlar buraxdığı, övladlarının inkişafı üçün nə qədər böyük təsir göstərdiyi bilinmir. Uşağın ən dəyərli xatirəsi bəlkə də bir dəfə birlikdə çəmənlikdə gəzintiyə çıxmaq, ya da axşam vaxtı kitab oxumaq və ya yatmazdan əvvəl edilən sadə söhbətlərdir. Bu cür anlar, uşağın həyatında maddi nemətlərdən çox, mənəvi zənginlik yaradır.
Psixoloqlar bu mövzuda çox maraqlı və sadə bir şəkildə izah edirlər: uşaqlar əşyaların dəyərini deyil, emosiyaların dəyərini hiss edirlər. Bir uşağa valideyni ilə məna dolu, səmimi anlar yaşama imkanı verildikdə, bu, ona dərin təhlükəsizlik və sevgi hissi aşılayır. Uşaq hiss edir ki, ona vaxt ayırmaq və onunla keçirdiyi hər an, onun həyatı və varlığı üçün dəyərli və əhəmiyyətlidir. Bu növ əlaqə, uşağın şəxsiyyətinin inkişafında böyük rol oynayır, çünki hər bir uşaq sevgi və diqqət gördükcə, öz dəyərini daha yaxşı anlamağa başlayır.
Maraqlı bir tərəf də var ki, bir çox böyüklər uşaqlıqda baş vermiş böyük hadisələrdən deyil, məhz xırda və kiçik məqamlar üzərində daha çox düşünürlər. Məsələn, atanın oğluyla birlikdə velosiped təmir etməsi və ya ananın övladına piroq bişirməyi öyrətməsi kimi sadə, lakin dərin mənalı anlar, uşağın yaddaşında qalır və onun gələcəkdə valideynləri ilə bağlı hiss etdiyi sevgi və hörməti formalaşdırır. Bu cür anlar, uşağın valideynlərinə olan münasibətini, sevgi və hörmətini təyin edir. Onlar uşağa onun həyatının valideynlər üçün nə qədər vacib və maraqlı olduğunu göstərir.
Psixoloqlar bu xatirələrin əhəmiyyətini vurğulayaraq, uşaqlarla qurulan sağlam, səmimi və dayanıqlı əlaqələrin uşaqda yalnız güvən hissi yaratmadığını, eyni zamanda həyat boyu davam edən bir hörmət və sevgi hissi yaratdığını bildirirlər. Uşaq, yalnız valideynlərinin onunla keçirdiyi vaxtı və göstərdiyi qayğını dəyərləndirmir, həmçinin onların yanında olduqları zaman göstərdikləri xoşbəxtlik və gülüş də uşağın həyatında dərin iz buraxır. Böyüklərin gülüşü, sevinc hissi, uşağın daxili dünyasının bir hissəsinə çevrilir və ona həyatla bağlı müsbət bir perspektiv aşılayır.
Bütün bunlar göstərir ki, əslində, uşağın dünyasında ən böyük hədiyyə nə pul, nə də maddi əşyalar, sadəcə valideynlərin ona olan diqqəti, sevgisi və zamanıdır. Psixoloqlar valideynlərə yalnız nəzarət və tərbiyə məsələlərinə diqqət yetirməməyi, eyni zamanda uşaqları ilə səmimi və dərin əlaqələr qurmağı tövsiyə edirlər. Bu, onların gələcəkdə sağlam və pozitiv bir şəxsiyyətə sahib olmalarına kömək edəcəkdir. Uşaqlarla birlikdə keçirdiyimiz hər an, əslində onların gələcəyinə qoyulmuş bir sərmayədir – sadə, amma böyük bir sərmayə.
Valideynlərə tövsiyə edilən digər vacib bir məqam isə uşaqlarına vaxt ayırarkən, bu zamanın yalnız fiziki mövcudiyyətlə deyil, eyni zamanda tam mənada emosional şəkildə də onların yanında olmaqla keçirmələridir. Çünki uşaqlar, onların diqqətini və sevgisini yalnız nəzarət və tərbiyə yoluyla deyil, həm də birlikdə keçirdikləri anlar vasitəsilə hiss edirlər.
