Kişilər tez-tez qadınların danışıq həvəsi haqqında şərhlər edir və çox vaxt belə iddia edirlər ki, qadınlar həddindən artıq çox danışırlar. Bu fikir ümumi stereotiplərdə geniş yer tutsa da, əslində, qadınların söhbət etmə ehtirası və detallara diqqət göstərmə qabiliyyəti təkcə sosial davranışdan irəli gəlmir, eyni zamanda neyrobioloji əsaslara da sahibdir. Maraqlıdır ki, qadınların çox danışdığı tez-tez qeyd olunan davranış, sadəcə xarakter xüsusiyyəti deyil, onların beyin quruluşu və funksional aktivliyindən qaynaqlanır.
Elmi araşdırmalar göstərir ki, kişilərlə qadınlar arasında danışıq qabiliyyəti və ünsiyyət üslubu fərqlilikləri beyindəki spesifik bölgələrin fəaliyyətindən asılıdır. Məsələn, detallara çox diqqət yetirən və hər xırda məsələyə xüsusi fikir verən xanımların beyinləri, kişilərdən fərqli olaraq, danışıqla əlaqədar funksiyaları daim aktiv saxlayır. Beynin sol yarımkürəsi qadınlarda xüsusilə yüksək fəaliyyətdədir; bu yarımkürə, əsasən, məntiqi düşüncə, nitq və dil qabiliyyəti ilə bağlıdır. Sol yarımkürədəki bu aktivlik sayəsində qadınlar danışıq zamanı daha çox söz seçimi edə bilir, fikirlərini daha dəqiq ifadə edə bilirlər və ünsiyyət zamanı incə detallara diqqət yetirməkdə çətinlik çəkmirlər.
Bundan əlavə, qadınların beyinin sol ön hissəsində xüsusi bir bölgə mövcuddur ki, bu da danışıq funksiyasının intensivliyini artırır. Bu xüsusi mərkəz, sözlərin seçilməsi, cümlələrin qurulması və emosional tonun ifadəsi kimi mürəkkəb funksiyaların idarə olunmasında mühüm rol oynayır. Bu səbəbdən qadınlar yalnız çox danışmır, həm də danışıq zamanı daha çox konteksti, niuansı və emosional zənginliyi ifadə edə bilirlər.
Üstəlik, qadınlarda beyinin sağ yarımkürəsində də danışığı dəstəkləyən ikinci bir mərkəz fəaliyyət göstərir. Sağ yarımkürə əsasən emosiyalar, intonasiyalar və qeyri-verbal ünsiyyətlə əlaqəlidir. Beləliklə, beyinin hər iki yarımkürəsində danışıq üçün mərkəzlərin mövcudluğu qadınların nitqini daha zəngin, ritmik və rahat edir. Kişilərlə müqayisədə qadınlar, həm emosional, həm də məntiqi aspektləri danışıqda birləşdirərək ünsiyyət qururlar.
Nəticə etibarilə, qadınların “çox danışması” kimi görünən davranış, sadəcə stereotipik bir fikir deyil, elmi olaraq izah edilə bilən neyrobioloji bir reallıqdır. Bu fərq həm sosial, həm də mədəni kontekstdə qadınların ünsiyyət bacarıqlarını daha zəngin və incə edir. Yəni qadınların söhbətləri sadəcə sözlərlə deyil, düşüncə, detal və emosiyalarla zənginləşir, bu da onların danışığı daha təsirli və maraqlı edir.
